..ik heb nog nooit gebidt, geboden.. Hoe zeg je dat?

En heb jij wel eens gebeden?

Nee nog nooit.

Wat is het volgens jou?

Iets wensen, net als gisteren met de sterren. Als dat uitkomt hé, dan geloof ik in God!

Wat bidden mensen denk je?

Heer zegen deze spijzen? Wat zijn dat eigenlijk? En oja, Onze Vader ofzo

Ik bid nooit hetzelfde…

.. verbazing… Wat bid je dan?

Waar ik aan denk op dat moment. Je zegt toch ook niet altijd hetzelfde tegen je vrienden?

Wat doe jij als andere mensen bidden?

Dan zing ik een liedje in m'n hoofd tot ze klaar zijn…

Ja, en weet je, als iedereen zo stil is…. Dan hoor je de parkiet zo goed.

Even een greep uit een Solid Friends met een groep jongeren. Deze zomer heb ik 2 weken E&R gedraaid in West Kapelle, op camping de Boomgaard. Ik had in m'n 2^e week E&R een klik met de jeugd die mij erg verraste. Ik moet zeggen, je houdt heel snel van zo'n groep jongeren. Dit was een bijzondere Solid Friends. Het ging over bidden. En na dit gesprekje, een spel, weer kletsen en weer een spel, gingen we met de groep bidden. Kees gaf iedereen een kaars en stak zijn kaars aan. Hij begon hardop te bidden, en daarna gaf hij het vuur door, zo konden jongeren ook bidden als ze wilden. Wilden ze niet, dan gaven ze het licht gewoon door. Kees, Lieuwe en ik baden hardop. Een aantal jongeren gaven het licht gelijk door. Maar verrassend veel baden, in hun zelf met de ogen dicht en een brandende kaars. Natuurlijk werden de jongeren die baden zeer goed bekeken en becommentarieerd door de rest van de jongeren, en de grapjes tussendoor moesten ook gemaakt worden. Best spannend voor ze, en ook voor ons J

Veel jongeren baden, gingen met God in gesprek. Zo ook een jongen die vlak ervoor zei dat hij angst voelde, en een meisje wat nog nooit eerder had gebeden. Van haar komt de quote die de titel van deze blog is geworden. En ook het meisje naast mij, ik voelde dat ze echt met God in gesprek was. En toen ik daarna het gebed afrondde was ze geëmotioneerd. "Nou" ze zegt ze, "ik ga huilen bij zoiets hoor." Toen de groep weg was, werd ik er nog emotioneel onder. Ik vond het heerlijk hier bij te mogen zijn Ook de groep vond het bijzonder, een aparte beleving voor ze. Heerlijk dat juist echtheid, en de ruimte geven iets te proberen zoveel kan doen…

Dit even over 'week 6'. Week 4 heb ik ook meegedraaid. Ook al een bijzondere week. Deze week deed ik volwassenwerk en dat ging super Ik had een goede collega, Ellis. We waren lekker gastvrij en we hebben ook toffe gesprekken gehad. We voelden ons als week één grote richtingwijzer naar God. Ik wil graag een Dagafsluiting met jullie delen. Ook omdat de jongeren het er in week 6 nog over hadden. Een Dagafsluiting is om 22.00 en voor campinggasten en het E&R team. Een teamlid bereidt het voor, en je bent behoorlijk vrij in wat je kan doen. Dus die vrijheid die pak ik dan ook J "Voel je vrij".

Het is donderdagavond en er zitten zo'n 18 jongeren in de tent. (10-17 jr.) Ze hangen lekker luidruchtig over elkaar heen op de bank, met wat 'blauwe shirts' (E&R teamleden) ertussen gepropt. Ik heb Willemieke uit ons team, en Daphne een meisje van de camping gevraagd me mee te helpen. Ook de meeste teamleden doen mee.

Welkom, iedereen, ik wil jullie voorstellen aan de jury, Willemieke en Daphne. Welkom bij het programma Super Christen 2007. Zometeen komen de deelnemers op deze stip ons ervan overtuigen dat zij deze titel verdienen. En de prijs? Een ticket naar de hemel…

De leden van ons team komen omstebeurt in de hoepel (de stip) staan. Ze vertellen dat ze die ticket verdienen, omdat ze naar de kerk gaan, bijbel lezen, E&R doen, goede dingen doen, niet vloeken, netjes gekleed zijn. En zelfs eentje probeerde ons te overtuigen met; "Ik zie er gewoon goed uit"… Maar nee, elke deelnemer werd door de jury te licht bevonden… "Het is niet genoeg" zeiden we en "Ik mis toch iets.." Zo werden ze allemaal weggestuurd. De laatste, Christian was aan de beurt. Ik zag de groep jongeren wat onrustig worden en ik bedacht me dat het wat te lang duurde. Ik zou met Christian ruzie gaan maken, en hij zou zeggen, maar wat moet je dan doen om in de hemel te komen? En daar zou ik dan op in gaan. Maar terwijl Christian boos op mij aan het worden was riep een van de jongeren ineens: "Nu even zonder gekheid, hoe zit dat nou?" Prachtig J Ik schoof naar voren, en zei, mag ik daarop ingaan? Wat toen volgde was een zeer open gesprek. Waarin ik vertelde hoe ik zekerheid heb van het eeuwig leven… Dat ik dat absoluut niet zelf kan, het is nooit genoeg, hoe hard ik m'n best ook doe. Dat ik doordat ik aan Jezus verbonden ben, vrienden met hem ben, ik met hem meelift naar de hemel. Toen ik Jezus noemde was dat voor de jongeren een verassing, maar 1 jongere had het ineens door. Jezus is God!! God is Jezus, eej luister nou, die zijn hetzelfde! God is Jezus!! Ik vertelde dat God te vertrouwen is, en dat ik hem vertrouw, daar wil ik wel vrienden mee zijn. God loopt je niet te dissen zei ik nog J Ondertussen zag ik leden van m'n E&R team met me meegenieten van dit gesprek, deze sfeer, de aanwezigheid van God.

Ik vertelde wat het voor mij betekent om mijn vertrouwen op Jezus te stellen. Dat m'n schisis niet bepaalt wie ik ben. Ook al zouden ze me dan uitlachen. "Dat doen we niet hoor, we luisteren!" zei een jongen. Ik vertelde dat geloven een middel is om God's kado aan te nemen. En dat kado, is de hemel. En de jongeren luisterden met enorme aandacht. En toen een oprechte vraag; "Je hebt het nu telkens over dat jij en Jezus vrienden zijn, maar je kunt God toch niet zien??" Ik vertelde dat mijn moeder vroeger altijd zei dat iedereen ten diepste alleen is, dat geloofde ik nooit. Tot op het moment dat ik in de put zat, toen voelde ik t.. Nou en juist dat stukje van mijn hart waar niemand bij kan, dat stukje kent Jezus, en dat is me meer waard dan dat ik hem kan zien.. Later zei 1 van m'n teamleden tegen deze jongen; "Je kunt toch zien dat God bij Antje is?" "Jaa" zei hij hard en fronsend. Ik kon die jongen(s) wel knuffelen J

Het gesprek ging nog verder.. En het was prachtig om te zien dat jongeren iets van genade begrepen hier. Dat bewees Bowy die ineens schreeuwde, "Eej, Antje, mag ik nou op die stip?" Ik gaf aarzelend toe. Hij ging op de stip staan en zei zoiets als: "God houdt van mij, Jezus accepteert mij zoals ik ben, en ik wil zijn vriend zijn, dus kom maar op met die ticket" We praten later met hem na, en hij meende het echt wel. Hij vertelde dat hij ooit had gedroomd dat hij in de hemel was, en God dichtbij hem, en dat was heel warm. We konden hem toen vertellen dat God hem een voorproefje had gegeven, en dat God nu al vrienden met hem wilde zijn. En zo vonden er die avond nog meer heel bijzondere gesprekken plaats, zo buiten de tent. Er was echt iets bijzonders gebeurt. Een gouden moment…

E&R was prachtig dit jaar. Ik zie uit naar wat komen gaat. We hebben natuurlijk nog veel meer meegemaakt, maar dat past niet allemaal in een blog J Ik heb enorm veel lol gehad ook. Hier even alle interne grapjes op een rij: "Ik was ff deze maken" "Met je hoofd" "Je bent zelf een hoofd" "Ach man, je hebt zeker een kleuterjuf gehad vroeger." "Ernstig…"

Was echt even weg uit Zwolle, en al het gedoe. Ik hoop 1 dezer dagen te horen of het allemaal doorgaat met Amsterdam… Op dit moment rommel ik n beetje aan.. Thuis werken is niet makkelijk L Toch is er een prachtige flyer uit gerold, en een mooi filmpje, met medewerking van familie en vrienden J

Verder ben ik bezig met het schrijven van een workshop voor E&R en Ichtus Zwolle. Hij gaat over je weg van vertrouwen op God.. Hij begint vorm te krijgen…

En niet te vergeten; in de laatste nieuwsbrief van E&R werd er reclame gemaakt voor zowel Graag in Gesprek (die ik met Peter heb geschreven) en ROOTZ!!

Deze tekst kwam ik tegen, daarin zegt God in Psalm 32:

'Ik geef inzicht en wijs de weg die je moet gaan.
Ik geef raad, op jou rust mijn oog"

(God heeft n oogje op je ;-))