donderdag 27 december 2007

Goeie Genade


Gisteren had ik Thuis een haast luie, maar heerlijke Kerst. We keken naar Herman van Veen, die in samenwerking met de EO het kerstverhaal vertelt. Dit theater stuk werd omschreven als humoristisch, en ontroerend. Dat klopt wel J Het stuk heet "Goeie Genade" en als je het ook wil zien, klik dan hier.


Een geniaal grapje was:
Jozef was heel verbaasd dat Maria al een kindje in haar buik had,
omdat hij net van plan was, er eentje voor haar te maken.


Het stuk eindigde met 1 van mijn favoriete nummers van Herman van Veen, die zal ik hier ook zo onderzetten. Maar dit stuk tekst heb ik even opgeschreven. Dat raakte me op 1 of andere manier. Ik weet niet zo goed waarom J (reageer gerust)


Zou je leven als Jezus, als een heilige, een engel, mensen zouden je niet begrijpen.
En als je zou proberen, en als je zou proberen je vreugde, je vrede te verklaren, de mensen zouden naar je woorden luisteren, in plaats van ze te verstaan.
Ze zouden je woorden herhalen, er niet naar leven, en na verloop van tijd zich afvragen hoe het komt dat jij bezit wat hen ontbreekt.
Ze zouden jaloers worden, woedend worden, je willen overtuigen dat jij, in plaats van hen de goddeloze bent.
En als hun pogingen jou je geluk af te nemen mislukken, zullen ze je pijn doen, en in razernij ontsteken.
En als je ze zou zeggen dat dat je niet interesseert, dat zelfs de dood je geluk, je vrede niet kan afnemen, zullen ze je afmaken om hun gelijk te halen.
En als ze dan de vrede op je dode gezicht zien, verklaren ze je heilig.


En dan zingt hij het nummer Kyrie Eleison (Heer ontferm u over ons, Lord have mercy), als afsluiting van het theaterstuk. Ik kan de tekst hier wel neerzetten, maar die moet je eigenlijk horen. Luister hier een stukje (nummer 10).


Heerlijk dat de EO dit gedaan heeft. Herman van Veen is geen christen, en wat hij hier heeft gemaakt is prachtig. Heerlijk dat dingen samenkomen. Daar geniet ik van.


Prachtig.

dinsdag 11 december 2007

Nummer 3, 2 hoog

Het is zondagavond (lees nacht). Ik zit op de bank op 2 hoog in Amsterdam, thuis. Jos m'n huisgenoot heeft goede jazzmuziek uitgezocht. Hij een biertje, ik rooibosthee. Hmm. Ik hoor de trams buiten voorbijrijden. (Ik heb een nieuw stukje gehoorapparaat ;-)) De lantaarn buiten zwaait heen en weer en er waait een plastic zak voorbij. Een stukje sfeer van m'n leven in Amsterdam nu. Amsterdam is een stad van mogelijkheden, werkelijk alles is mogelijk. Dat geeft vrijheid, en ook veel rare dingen. Het is ook onpersoonlijk ergens, al die mogelijkheden. Ik vind het inspirerend. En ik ontmoet de leukste mensen. Muzikanten, (krijg je met zo'n huisgenoot) een verlegen postbode, die ook acteert en een boek heeft geschreven, een kunstenaar uit Edinburg die net buiten A'dam woont en van de Nederlandse landschappen houdt. Dat vond ik wel maf hoor. Schotland is prachtig verassend. Dan is Nederland maar plat hoor ;-)


Deze kunstenaar kwam ik tegen in Bourbonstreet, een cafeetje met live Jazz muziek. Heerlijk is dat! Ik kwam aan de klets met deze jongen en al snel kregen we het over het christelijk geloof. Als ik vraag wat voor werk iemand doet, vraagt diegene na een tijdje echt wel wat voor werk ik doe, en dan zit je zo in een geloofsgesprek J Deze jongen was katholiek, maar alleen voor het moraal, 'de rest' niet. Hoe vroeg mij of ik altijd al christen was geweest. Leuk zo'n spontaan gesprek J Ontspannen.


Afgelopen vrijdagavond kwam ik in gesprek met een wat oudere man, die naar eigen zeggen spiritueel was, en geloofde in Liefde, en Verrijking. Maar God was in iedereen en overal, dat kon je niet vaststellen, en hij was zeker geen persoon. Ik heb hem lekker laten praten. Hij had veel meegemaakt. Vond christenen sociaal, maar vond niet dat je je moest laten beperken door een boek. En Jezus? "Nee meisje, die zit in iedereen, hij leeft niet écht.." En wat verrijking was? Tja, dat kon je nooit zeggen, want er is altijd meer. Hij vond het een fijn gesprek, en zei; "Kijk dit hier is een gesprek in Liefde, we worden verrijkt, jij komt er wel, je bent een vrije vrouw"


Twee week geleden was ik met Neelke wezen stappen op het Leidseplein, daar vroeg een jongen wat voor werk ik deed, dus ik vertelde kort, communicatie, stukje vormgeving en trainingen. Hij reageerde met de uitroep; "Jezus". Dus toen zei ik; ja, dat ook J.


Zo, dat waren even wat ervaringen uit het nachtleven van A'dam J


Op het moment dat ik deze blog aftyp zit ik op Schiphol, m'n vlucht vertrekt over een half uurtje richting Belfast, en ik heb net m'n ontbijt op. Ik ga Erik bezoeken! Ik heb er zin. Na al de Storm bij Stroom ben ik er wel aan toe ;-) Mensen vragen me wel eens hoe ik er nu in sta, wat ik er van vind. Maar dat weet ik niet zo goed, wat moet je van zoiets vinden? Volgens Jos reageer ik volwassen, ik heb m'n verdriet, maar ben ook realistisch, ja dat klopt wel.


Voelt nog steeds als n avontuur hoor, Amsterdam, ik geniet met volle teugen, samen met God, op avontuur. Volgens Jos moest ik maar typen dat ik me heel snel een Amsterdamse voelde, en dat ik hier hoor J


Hmmm (zucht)


Volgende keer (wat sneller dan deze) een nieuwe blog, waarschijnlijk over Stroom, maar wie weet J


Nieuwe associatieve muziekvideo: (probeersel) Laat me weten wat je ervan vind!http://www.youtube.com/watch?v=Ecep3HtCaaQ