Kook allemaal de Z! Want dit verhaal staat deze maand in de Z!, de daklozenkrant van Amsterdam. Een van de mensen die bij mij eten afhaalt heeft het geschreven, erg treffend! Klik door om meer te lezen ;-)

Er zit iets in de lucht...

Liefde… hoop… griep… ideeën… kriebels…

Van alles een beetje eigenlijk :-) Ik zit nu met n kleedje om me heen achter m’n laptop te snuffen. Ik heb een griepje te pakken van waarschijnlijk een van m’n kids uit groep 5. Ze zeggen wel vaker dat je als startend leerkracht alle virussen even bij langs moet, nou, leuk is anders :-)

Maar ik word goed verzorgd :-) Het zat er al een paar maand aan te komen “love is in the air”. Maar voor Jos en mij kwam onze liefde voor elkaar echt uit de lucht vallen. Een paar maand terug luchtte Jos z’n hart buiten op t balkon. De dag erna zat ik in de trein op weg naar m’n eerste begrafenis ooit naar buiten te kijken, en dacht ‘ow wat is de wereld mooi’ Tja, verliefd…

Het gaat *zoekt al 2 minuten naar woord* zo ontzettend goed met ons, vul alle clichés maar in :-) We maken elkaar sterker, dagen elkaar uit. God moet echt lol hebben gehad in het koppelen van ons 2 :-) Als onze bankrekeningen meewerken hopen we in mei te trouwen!

Verder ben ik me als trainer aan het ontwikkelen. Het coachen spreekt me enorm aan, dus ik ben wat aan het shoppen naar een opleiding tot Lifecoach of Intervisie achtige dingen. Er zijn wel wat mogelijkheden in die richting! Verder zijn er een paar nieuwe workshops aan het ontstaan! Ze passen perfect tussen de andere workshops, en tot m’n verassing zou het wel eens een geheel kunnen worden. De nieuwste workshop werd geïnspireerd door een vijver met stepping stones, en draagt nu de werktitel ‘twister’ Hij gaat over vertrouwen, op jezelf, op God, hoe werkt dat, hoe voelt dat… Over 2 week ga ik hem uitproberen! Ik was bezig met een aantal ‘begrippen’. Zelfvertrouwen versus Gods vertrouwen is geen tegenstelling, al denken veel mensen van wel. Zelfhandhaving staat wel weer tegenover Godsvertrouwen. In de workshop wil ik hier wat mee spelen, en het verschil gaan voelen. Hier een quote van Tolstoy over zelfhandhaving:

‘Our whole life is taken up with anxiety for personal security, with preparations for living, so that we really never live at all.’
-- Leo Tolstoy

En nog eentje van Philip Troost:

'Spirituele groei houdt in dat de grondhouding van zelfhandhaving geleidelijk overgaat in een grondhouding van vertrouwensvolle overgave.'
-- Ph. Troost, Christus ontvangen. (Kampen: Kok 2006) p.128-129.

OJA

Afgelopen weekend hebben we de 2e groep op het 2e weekend van Rootz gehad, midden in de bossen, heerlijk. Ik was al weer vergeten hoe donker het s'nachts is als je niet in de stad bent...

Het was een ontzettend goed weekend. Een groep waardoor ik geïnspireerd werd, en zij door ons. We hebben veel gelachen, en hard gewerkt. Toen Harold en ik gingen 'gebedswandelen' in het bos werden we erg enthousiast! Harold vroeg me te bidden voor wat ik graag zou willen voor deze groep. En ik bad voor een Oja beleving. Dat de mensen zoiets kregen van, wacht eens even, dit is inderdaad wat ik geloof. Zó werkt het! En dat ze ook een klik hadden in het leren verwoorden ervan. Geloven is, je vertrouwen stellen op Jezus. En na die les, kletsen we wat in de grote groep, en zei er eentje, dit weekend is voor mij echt een Oja weekend :) Dus een leuke gebedsverhoring! We kregen het gevoel dat God ook enthousiast is :) Jezus is zelfs enthousiaster dan wij ;-) :D

Er komt nog een filmpje! Want ik heb (eindelijk) een videocamera gekocht!

Ook dit weekend had ik weer de leiding, en dit weekend was ik niet gespannen, de vorige wel. Onverwachts de leiding, de allereerste keer Rootz. En dan gaat het ook nog om iets wat ik toch wel zie als 'm'n kindje'. Ik geloof erin, en er zit ook veel van 'mij' in. Ik vind het gaaf om te merken dat het werkt. En ik vind het helemaal gaaf om mensen te zien groeien naar God toe. Echt je staat er bij en je kijkt ernaar, wat God allemaal doet met mensen. Ik heb genoten van de "hoe een gesprek niet moet' stukjes. Ik heb genoten van de passie die je bij andere mensen ziet en herkent. Ik heb vooral genoten van mensen die het lef hebben een stap in vertrouwen te nemen met en door Jezus. Zelf heb ik ook een stap genomen in vertrouwen! Onderstaande quote heeft ermee te maken:

"Onze diepste angst is niet dat we incapabel zijn. Onze diepste angst is dat we in Jezus onmetelijke macht/kracht hebben. Het is ons licht, niet onze duisternis dat ons de meeste angst aanjaagt. We vragen onszelf: Wie ben ik om zo briljant, prachtig, getalenteerd en fantastisch te zijn? Maar eigenlijk: wie zou je niet zijn? Je bent een kind van God. Je bescheidenheid dient de wereld niet. Er is niets geweldigs aan wanneer je jezelf kleiner maakt dan je bent zodat anderen zich zekerder voelen in jouw nabijheid. We worden allemaal geacht om uit te blinken, zoals kinderen dat doen. We zijn geboren om Gods glorie in ons te laten zien. Die glorie zit niet in sommige van ons; het zit in iedereen. En wanneer we ons licht laten schijnen, geven we onbewust toestemming aan andere mensen om het zelfde te doen. Zodra we bevrijd zijn van onze eigen angst, bevrijdt onze aanwezigheid automatisch anderen."

Verder heb ik het druk! Maar ook leuk druk! Ik ben bezig met 'Nachtmuziek' een coverband die nummers van Blof, U2, BB King, Anouk en dergelijk opvoert rondom het thema Pasen, verder is er gesproken woord, en beeld, en daar ben ik mee bezig. Een leuke uitdaging!!

Verder doe ik een training met m'n vader in Uithuizen (ergens in Groningen). Heel andere mensen dan in Amsterdam, of bij Rootz. Lieve vrouwen met kinderen die God de rug toe hebben gekeerd en mannen die gewoon willen weten hoe iets moet, niets ontdekkend leren ;-)

Het is leuk dit met m'n vader te doen! We zijn erg verschillend, maar willen hetzelfde, dus dat werkt goed. En ondertussen zitten we behoorlijk te geinen :)

Verder nog een leuke bijbeltekst om mee af te sluiten:

Jesaja 43:

18 Blijf niet staan bij wat eertijds is gebeurd,
laat het verleden nu rusten.
19 Zie, ik ga iets nieuws verrichten,
nu ontkiemt het – heb je het nog niet gemerkt?

Ik hou van het enthousiasme van God wat hieruit spreekt!

Dit was weer even een rommelige blog. Volgende keer weer iets over.... zeg t maar!

Inspiratie

Ik zit nog een beetje roezig van de zon achter m'n geliefde laptop. Heerlijk weer vandaag. Zo de zon in februari, sinds tijdens voelt het warm op je huid, het schijnt laag over de tramsporen, door bomen en hoge mooie huizen. Amsterdam op z'n mooist, ik krijg al zin in witbiertjes in het Vondelpark!

Ik heb wat lekkere weekjes achter de rug. Eigenlijk hou ik niet zo van blogs met vanalles en nog wat, maar dit wordt er toch eentje… Hmm misschien heeft alles wel te maken met 'nieuw', mogelijkheden, pionieren, en dromen…

Afgelopen zaterdag heb ik een nieuwe workshop gegeven. Het gaat over coaching. Hoe laat je iemand iets zien van dat wat belangrijk voor jou is? Hoe groeit iemand? Hoe sta je ten opzichte van iemand in een gesprek? Tegenover (confronteren), naast (begrijpend), achter (bevestigen) en ver vooruit (visionair). De afgelopen maanden heb ik 'm geschreven. Het blijft een gek iets, het creatief proces. Ergens heb je een klein idee, en vervolgens wil je het uitwerken, dus je bedenkt de gekste dingen. Ik bedoel werkelijk de gekste dingen, ik bedenk niet of t mogelijk is. Op een gegeven moment krijg ik een enorme dip, en wil ik t hele idee laten vallen. Dan vergeet ik het een beetje, en dan komt het ineens bij iets heel anders weer opzetten… Als ik iets nieuws bedenk drentel ik altijd door het huis heen, of zit gefronst in een stoel met een koud geworden kopje thee voor me uit te kijken als er vanalles broeit in m'n gedachten. Normaal ben ik alleen, maar met een huisgenoot om je heen word ik me er nog bewuster van. Op een gegeven moment zei hij in een zin de woorden 'duw en trek werk', en toen had ik de befaamde 'aha/hebbes' beleving, en viel het idee voor de workshop op z'n plaats. Wil je weten wat het is geworden dan kun je m bij me bestellen ;-). Hij viel erg goed zaterdag! Het leuke is, is dat er veel meer inzit dan ik van te voren bedacht, leuk om verrast te worden!!

Ik geniet van dit creatieve proces, het meest essentiële gebeurt toch echt overal tussendoor, en de inspiratie komt van alle kanten. Dingen als een brits televisieprogramma over fashion, waarin 2 vrouwen steengoed zijn in coachen en confronteren. Als ik praat met mensen om me heen, als ik hardop denk met God. Een bijbelverhaal als de Emmausgangers, Paulus die zich aanpast aan mensen, het feit dat je zo goed kan praten als je wandelt, en de rare namen van de winkels hier in Amsterdam.

Zaterdagavond kwam ik terug van de workshop, en het was enorm gezellig in de tram. Er kwam een wat oudere vrouw binnen,en gelijk stonden er 3 mensen voor haar op, maar deze vrouw wilde eigenlijk gewoon blijven staan. En ging zitten uit beleefdheid voor de beleefdheid… In een bocht viel er een nederlandse man boven op een turkse(denk ik) man, "Oeps, nu ging ik zo bij u op schoot zitten" zegt hij, en vervolgens "U had natuurlijk liever gehad dat m'n vrouw op uw schoot was beland" Vervolgens ligt de groep eromheen echt dubbel van het lachen J Met een glimlach en de mensen in de tram groetend stap ik uit de tram en loop naar huis, vlak voor het laatste hoekje voor m'n huis word ik nagefloten, "Zo jij bent lekker" Hoor ik achter me. Tenminste als ik dat goed heb gehoord ;-) Ja, das Amsterdam hé J

Ik was nog even in Zwolle, lekker brainstormen over een nieuwe cursus. Heerlijk!

Verder hebben we het eerste Rootz weekend gehad! Het ging boven verwachting goed. Heerlijke groep lieve mensen, de deelnemers. Ik had de leiding (inhoudelijk) over het weekend, en dat was van te voren wel spannend, maar tijdens het weekend zó natuurlijk. Het was een bijzonder weekend, intensief, wezenlijk, veilig, en ontzettend gezellig. Het is zo bijzonder om mensen te zien groeien naar God toe, ze concrete en wezenlijke stappen te zien nemen in vertrouwen op God. Ook alleen als mensen hun strijd of twijfel durven laten zien. Het bevestigt m'n eigen vertrouwen op Jezus. De achterliggende gedachten bij Rootz, en de flow van het weekend, en de wat 'andere' vormen, ze werken allemaal!

Van de week bedacht ik me nog dat ik wel de tofste "baan" ter wereld moet hebben. Wat volgens mij genoeg zegt. Ik heb het idee m'n droom te leven. Dat is toch behoorlijk wat dacht ik zo… Ben benieuwd J

Uit Psalm 16:

U wijst mij de weg naar hét leven:
overvloedige vreugde in uw nabijheid,
voor altijd een lieflijke plek aan uw zijde.

Goeie Genade

Gisteren had ik Thuis een haast luie, maar heerlijke Kerst. We keken naar Herman van Veen, die in samenwerking met de EO het kerstverhaal vertelt. Dit theater stuk werd omschreven als humoristisch, en ontroerend. Dat klopt wel J Het stuk heet "Goeie Genade" en als je het ook wil zien, klik dan hier.

Een geniaal grapje was:
Jozef was heel verbaasd dat Maria al een kindje in haar buik had,
omdat hij net van plan was, er eentje voor haar te maken.

Het stuk eindigde met 1 van mijn favoriete nummers van Herman van Veen, die zal ik hier ook zo onderzetten. Maar dit stuk tekst heb ik even opgeschreven. Dat raakte me op 1 of andere manier. Ik weet niet zo goed waarom J (reageer gerust)

Zou je leven als Jezus, als een heilige, een engel, mensen zouden je niet begrijpen.
En als je zou proberen, en als je zou proberen je vreugde, je vrede te verklaren, de mensen zouden naar je woorden luisteren, in plaats van ze te verstaan.
Ze zouden je woorden herhalen, er niet naar leven, en na verloop van tijd zich afvragen hoe het komt dat jij bezit wat hen ontbreekt.
Ze zouden jaloers worden, woedend worden, je willen overtuigen dat jij, in plaats van hen de goddeloze bent.
En als hun pogingen jou je geluk af te nemen mislukken, zullen ze je pijn doen, en in razernij ontsteken.
En als je ze zou zeggen dat dat je niet interesseert, dat zelfs de dood je geluk, je vrede niet kan afnemen, zullen ze je afmaken om hun gelijk te halen.
En als ze dan de vrede op je dode gezicht zien, verklaren ze je heilig.

En dan zingt hij het nummer Kyrie Eleison (Heer ontferm u over ons, Lord have mercy), als afsluiting van het theaterstuk. Ik kan de tekst hier wel neerzetten, maar die moet je eigenlijk horen. Luister hier een stukje (nummer 10).

Heerlijk dat de EO dit gedaan heeft. Herman van Veen is geen christen, en wat hij hier heeft gemaakt is prachtig. Heerlijk dat dingen samenkomen. Daar geniet ik van.

Prachtig.

Nummer 3, 2 hoog

Het is zondagavond (lees nacht). Ik zit op de bank op 2 hoog in Amsterdam, thuis. Jos m'n huisgenoot heeft goede jazzmuziek uitgezocht. Hij een biertje, ik rooibosthee. Hmm. Ik hoor de trams buiten voorbijrijden. (Ik heb een nieuw stukje gehoorapparaat ;-)) De lantaarn buiten zwaait heen en weer en er waait een plastic zak voorbij. Een stukje sfeer van m'n leven in Amsterdam nu. Amsterdam is een stad van mogelijkheden, werkelijk alles is mogelijk. Dat geeft vrijheid, en ook veel rare dingen. Het is ook onpersoonlijk ergens, al die mogelijkheden. Ik vind het inspirerend. En ik ontmoet de leukste mensen. Muzikanten, (krijg je met zo'n huisgenoot) een verlegen postbode, die ook acteert en een boek heeft geschreven, een kunstenaar uit Edinburg die net buiten A'dam woont en van de Nederlandse landschappen houdt. Dat vond ik wel maf hoor. Schotland is prachtig verassend. Dan is Nederland maar plat hoor ;-)

Deze kunstenaar kwam ik tegen in Bourbonstreet, een cafeetje met live Jazz muziek. Heerlijk is dat! Ik kwam aan de klets met deze jongen en al snel kregen we het over het christelijk geloof. Als ik vraag wat voor werk iemand doet, vraagt diegene na een tijdje echt wel wat voor werk ik doe, en dan zit je zo in een geloofsgesprek J Deze jongen was katholiek, maar alleen voor het moraal, 'de rest' niet. Hoe vroeg mij of ik altijd al christen was geweest. Leuk zo'n spontaan gesprek J Ontspannen.

Afgelopen vrijdagavond kwam ik in gesprek met een wat oudere man, die naar eigen zeggen spiritueel was, en geloofde in Liefde, en Verrijking. Maar God was in iedereen en overal, dat kon je niet vaststellen, en hij was zeker geen persoon. Ik heb hem lekker laten praten. Hij had veel meegemaakt. Vond christenen sociaal, maar vond niet dat je je moest laten beperken door een boek. En Jezus? "Nee meisje, die zit in iedereen, hij leeft niet écht.." En wat verrijking was? Tja, dat kon je nooit zeggen, want er is altijd meer. Hij vond het een fijn gesprek, en zei; "Kijk dit hier is een gesprek in Liefde, we worden verrijkt, jij komt er wel, je bent een vrije vrouw"

Twee week geleden was ik met Neelke wezen stappen op het Leidseplein, daar vroeg een jongen wat voor werk ik deed, dus ik vertelde kort, communicatie, stukje vormgeving en trainingen. Hij reageerde met de uitroep; "Jezus". Dus toen zei ik; ja, dat ook J.

Zo, dat waren even wat ervaringen uit het nachtleven van A'dam J

Op het moment dat ik deze blog aftyp zit ik op Schiphol, m'n vlucht vertrekt over een half uurtje richting Belfast, en ik heb net m'n ontbijt op. Ik ga Erik bezoeken! Ik heb er zin. Na al de Storm bij Stroom ben ik er wel aan toe ;-) Mensen vragen me wel eens hoe ik er nu in sta, wat ik er van vind. Maar dat weet ik niet zo goed, wat moet je van zoiets vinden? Volgens Jos reageer ik volwassen, ik heb m'n verdriet, maar ben ook realistisch, ja dat klopt wel.

Voelt nog steeds als n avontuur hoor, Amsterdam, ik geniet met volle teugen, samen met God, op avontuur. Volgens Jos moest ik maar typen dat ik me heel snel een Amsterdamse voelde, en dat ik hier hoor J

Hmmm (zucht)

Volgende keer (wat sneller dan deze) een nieuwe blog, waarschijnlijk over Stroom, maar wie weet J

Nieuwe associatieve muziekvideo: (probeersel) Laat me weten wat je ervan vind!http://www.youtube.com/watch?v=Ecep3HtCaaQ

..ik heb nog nooit gebidt, geboden.. Hoe zeg je dat?

En heb jij wel eens gebeden?

Nee nog nooit.

Wat is het volgens jou?

Iets wensen, net als gisteren met de sterren. Als dat uitkomt hé, dan geloof ik in God!

Wat bidden mensen denk je?

Heer zegen deze spijzen? Wat zijn dat eigenlijk? En oja, Onze Vader ofzo

Ik bid nooit hetzelfde…

.. verbazing… Wat bid je dan?

Waar ik aan denk op dat moment. Je zegt toch ook niet altijd hetzelfde tegen je vrienden?

Wat doe jij als andere mensen bidden?

Dan zing ik een liedje in m'n hoofd tot ze klaar zijn…

Ja, en weet je, als iedereen zo stil is…. Dan hoor je de parkiet zo goed.

Even een greep uit een Solid Friends met een groep jongeren. Deze zomer heb ik 2 weken E&R gedraaid in West Kapelle, op camping de Boomgaard. Ik had in m'n 2^e week E&R een klik met de jeugd die mij erg verraste. Ik moet zeggen, je houdt heel snel van zo'n groep jongeren. Dit was een bijzondere Solid Friends. Het ging over bidden. En na dit gesprekje, een spel, weer kletsen en weer een spel, gingen we met de groep bidden. Kees gaf iedereen een kaars en stak zijn kaars aan. Hij begon hardop te bidden, en daarna gaf hij het vuur door, zo konden jongeren ook bidden als ze wilden. Wilden ze niet, dan gaven ze het licht gewoon door. Kees, Lieuwe en ik baden hardop. Een aantal jongeren gaven het licht gelijk door. Maar verrassend veel baden, in hun zelf met de ogen dicht en een brandende kaars. Natuurlijk werden de jongeren die baden zeer goed bekeken en becommentarieerd door de rest van de jongeren, en de grapjes tussendoor moesten ook gemaakt worden. Best spannend voor ze, en ook voor ons J

Veel jongeren baden, gingen met God in gesprek. Zo ook een jongen die vlak ervoor zei dat hij angst voelde, en een meisje wat nog nooit eerder had gebeden. Van haar komt de quote die de titel van deze blog is geworden. En ook het meisje naast mij, ik voelde dat ze echt met God in gesprek was. En toen ik daarna het gebed afrondde was ze geëmotioneerd. "Nou" ze zegt ze, "ik ga huilen bij zoiets hoor." Toen de groep weg was, werd ik er nog emotioneel onder. Ik vond het heerlijk hier bij te mogen zijn Ook de groep vond het bijzonder, een aparte beleving voor ze. Heerlijk dat juist echtheid, en de ruimte geven iets te proberen zoveel kan doen…

Dit even over 'week 6'. Week 4 heb ik ook meegedraaid. Ook al een bijzondere week. Deze week deed ik volwassenwerk en dat ging super Ik had een goede collega, Ellis. We waren lekker gastvrij en we hebben ook toffe gesprekken gehad. We voelden ons als week één grote richtingwijzer naar God. Ik wil graag een Dagafsluiting met jullie delen. Ook omdat de jongeren het er in week 6 nog over hadden. Een Dagafsluiting is om 22.00 en voor campinggasten en het E&R team. Een teamlid bereidt het voor, en je bent behoorlijk vrij in wat je kan doen. Dus die vrijheid die pak ik dan ook J "Voel je vrij".

Het is donderdagavond en er zitten zo'n 18 jongeren in de tent. (10-17 jr.) Ze hangen lekker luidruchtig over elkaar heen op de bank, met wat 'blauwe shirts' (E&R teamleden) ertussen gepropt. Ik heb Willemieke uit ons team, en Daphne een meisje van de camping gevraagd me mee te helpen. Ook de meeste teamleden doen mee.

Welkom, iedereen, ik wil jullie voorstellen aan de jury, Willemieke en Daphne. Welkom bij het programma Super Christen 2007. Zometeen komen de deelnemers op deze stip ons ervan overtuigen dat zij deze titel verdienen. En de prijs? Een ticket naar de hemel…

De leden van ons team komen omstebeurt in de hoepel (de stip) staan. Ze vertellen dat ze die ticket verdienen, omdat ze naar de kerk gaan, bijbel lezen, E&R doen, goede dingen doen, niet vloeken, netjes gekleed zijn. En zelfs eentje probeerde ons te overtuigen met; "Ik zie er gewoon goed uit"… Maar nee, elke deelnemer werd door de jury te licht bevonden… "Het is niet genoeg" zeiden we en "Ik mis toch iets.." Zo werden ze allemaal weggestuurd. De laatste, Christian was aan de beurt. Ik zag de groep jongeren wat onrustig worden en ik bedacht me dat het wat te lang duurde. Ik zou met Christian ruzie gaan maken, en hij zou zeggen, maar wat moet je dan doen om in de hemel te komen? En daar zou ik dan op in gaan. Maar terwijl Christian boos op mij aan het worden was riep een van de jongeren ineens: "Nu even zonder gekheid, hoe zit dat nou?" Prachtig J Ik schoof naar voren, en zei, mag ik daarop ingaan? Wat toen volgde was een zeer open gesprek. Waarin ik vertelde hoe ik zekerheid heb van het eeuwig leven… Dat ik dat absoluut niet zelf kan, het is nooit genoeg, hoe hard ik m'n best ook doe. Dat ik doordat ik aan Jezus verbonden ben, vrienden met hem ben, ik met hem meelift naar de hemel. Toen ik Jezus noemde was dat voor de jongeren een verassing, maar 1 jongere had het ineens door. Jezus is God!! God is Jezus, eej luister nou, die zijn hetzelfde! God is Jezus!! Ik vertelde dat God te vertrouwen is, en dat ik hem vertrouw, daar wil ik wel vrienden mee zijn. God loopt je niet te dissen zei ik nog J Ondertussen zag ik leden van m'n E&R team met me meegenieten van dit gesprek, deze sfeer, de aanwezigheid van God.

Ik vertelde wat het voor mij betekent om mijn vertrouwen op Jezus te stellen. Dat m'n schisis niet bepaalt wie ik ben. Ook al zouden ze me dan uitlachen. "Dat doen we niet hoor, we luisteren!" zei een jongen. Ik vertelde dat geloven een middel is om God's kado aan te nemen. En dat kado, is de hemel. En de jongeren luisterden met enorme aandacht. En toen een oprechte vraag; "Je hebt het nu telkens over dat jij en Jezus vrienden zijn, maar je kunt God toch niet zien??" Ik vertelde dat mijn moeder vroeger altijd zei dat iedereen ten diepste alleen is, dat geloofde ik nooit. Tot op het moment dat ik in de put zat, toen voelde ik t.. Nou en juist dat stukje van mijn hart waar niemand bij kan, dat stukje kent Jezus, en dat is me meer waard dan dat ik hem kan zien.. Later zei 1 van m'n teamleden tegen deze jongen; "Je kunt toch zien dat God bij Antje is?" "Jaa" zei hij hard en fronsend. Ik kon die jongen(s) wel knuffelen J

Het gesprek ging nog verder.. En het was prachtig om te zien dat jongeren iets van genade begrepen hier. Dat bewees Bowy die ineens schreeuwde, "Eej, Antje, mag ik nou op die stip?" Ik gaf aarzelend toe. Hij ging op de stip staan en zei zoiets als: "God houdt van mij, Jezus accepteert mij zoals ik ben, en ik wil zijn vriend zijn, dus kom maar op met die ticket" We praten later met hem na, en hij meende het echt wel. Hij vertelde dat hij ooit had gedroomd dat hij in de hemel was, en God dichtbij hem, en dat was heel warm. We konden hem toen vertellen dat God hem een voorproefje had gegeven, en dat God nu al vrienden met hem wilde zijn. En zo vonden er die avond nog meer heel bijzondere gesprekken plaats, zo buiten de tent. Er was echt iets bijzonders gebeurt. Een gouden moment…

E&R was prachtig dit jaar. Ik zie uit naar wat komen gaat. We hebben natuurlijk nog veel meer meegemaakt, maar dat past niet allemaal in een blog J Ik heb enorm veel lol gehad ook. Hier even alle interne grapjes op een rij: "Ik was ff deze maken" "Met je hoofd" "Je bent zelf een hoofd" "Ach man, je hebt zeker een kleuterjuf gehad vroeger." "Ernstig…"

Was echt even weg uit Zwolle, en al het gedoe. Ik hoop 1 dezer dagen te horen of het allemaal doorgaat met Amsterdam… Op dit moment rommel ik n beetje aan.. Thuis werken is niet makkelijk L Toch is er een prachtige flyer uit gerold, en een mooi filmpje, met medewerking van familie en vrienden J

Verder ben ik bezig met het schrijven van een workshop voor E&R en Ichtus Zwolle. Hij gaat over je weg van vertrouwen op God.. Hij begint vorm te krijgen…

En niet te vergeten; in de laatste nieuwsbrief van E&R werd er reclame gemaakt voor zowel Graag in Gesprek (die ik met Peter heb geschreven) en ROOTZ!!

Deze tekst kwam ik tegen, daarin zegt God in Psalm 32:

'Ik geef inzicht en wijs de weg die je moet gaan.
Ik geef raad, op jou rust mijn oog"

(God heeft n oogje op je ;-))